13-04-06

Roze ballon

Tweemaal afgang!  Mijn “roze ballon” wordt langs alle kanten doorprikt en krijgt onlogischerwijs  een meer rode kleur!

Ik zie mijn zonen smalen.  Ik hoor ze sneren of beter “gieren” ; “Maar, moeder toch, wat heb ik je voorspeld? Gij, stoppen met roken? Dat kunde gij nie, ik geef je juist een week!”

Welnu, mijn borst staat toch effie rond (ja, ik weet het, da’s een normale zaak, hoewel, op mijn leeftijd??) want ik heb het dag op dag 2 volle ellenlange, miezerige maanden volgehouden.

Bovendien kennen mijn zonen hun moeder en da’s den dag van vandaag ook al veel.

Wat of wie was de oorzaak?? Sake! Uiteraard de sake! 

Gaan wezen eten – of moet ik zeggen  “drinken” - bij één van mijn collega-chinezen.  Het eten was niet te pruimen de sake daarentegen….en ja, van ’t één komt ’t ander, zoals ze wel eens plegen te zeggen in Antwerpen.

 Ik ken een worm die lekker in zijn vuistjes (welke vuistjes?) ligt te wrijven van : “hihihihi, ik heb ze liggen!” Wormen, ach ja, die weten niet beter, hé!

Eén voordeel, ik snoep niet meer.

Tweede voordeel, ik ben terug een beetje “Chinezeke” aan het worden.

Derde voordeel, ik zou het begot niet weten, maar het voelt aan alsof  er vele zijn..

Over de nadelen gaan we het niet hebben hé..we leven maar één keer!

Prosit!

21:35 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

07-04-06

Rare ziekte!

Er gebeuren rare dingen met Chinezeke.

Ik heb steeds een natuurlijke (lees: een heel gezonde) kooplust gehad, maar sinds kort lijkt die "lust" op een ware "zucht", die bovendien niet eens "gezond" maar eerder "ziekelijk" mag genoemd worden.  Mijn middagpauzes verlopen uiterst hectisch. 

Waar ik vroeger de stad introk , op zoek naar één of ander gezapig terras of oubollig café, om daar samen met een collega even rustig te kunnen verpozen bij een glas ijskoude droge witte wijn (of twee) en een heerlijke saf (of vijf), loop ik nu hilarisch van de ene winkel naar de andere. 

Enne, neen, mijn aankoopdrang beperkt zich niet enkel tot snoep- of etenswaren. Hoewel, ik heb zo'n duister vermoeden dat het zakencijfer van den Aldi de laatste weken met 50% gestegen is.

Ook interieurwinkels met gezellige manden, stolpen, kaarsen en meer van al dat fraais, mogen ten volle genieten van mijn kwijlende aandacht.

Gisteren wankelde ik den Action buiten met onder mijn linker oksel een doos met windlicht, onder mijn rechter oksel - wat had je gedacht?, Juist! - ook een windlicht, terwijl aan mijn linkerpink een grote zware zak met sproeistoffen hing te bengelen, aan mijn rechterduim een vederlichte handtas met lege geldbeugel en tussen de tanden een fladderend kasticket.  In mijn achterhoofd gonsde een geweldig idee: "Kom morgen maar vlug terug, Chinees, die windlichten zijn super en oh zo goedkoop!  Trouwens, jouw terras vraagt daarom!"

Terug op weg naar de plicht, poogden mijn oogbollen telkens uit te puilen voor elke etalage, doch, gezien "mijn ezelsdracht" spoorde ik mezelf aan met: "Voor vandaag heb je je best al gedaan, meiske! Morgen is er een andere dag!"

 Ik hoef jullie die smalende blikken van "de binnenblijvers" niet te beschrijven zeker....Tja, en zeggen dat ik vanaf mei elke dag naar Aalst moet....zou ik opslag durven vragen of toch terug toegeven aan die andere (nog meer ongezonde) drang?

15:40 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |