22-09-05

leven en dood

Vandaag zat ik de hele dag lang vol spanning te wachten op een bevrijdend telefoontje!  De oudste dochter van mijn lieve zus is opgenomen in de kliniek..om te bevallen van haar eerste spruit!!!  De hele dag heb ik een soort van flash-back gehad…nu gebeurt dit, en nu dat…rond de middag zag ik haar puffen…rond 14 u zag ik een verpleegstertje komen die zoetjes vertelde dat het goed ging,  maar dat het nog een aantal uurtjes zou kunnen duren..doch alles verliep vlotjes! ( Mijn God! “Vlotjes” ik stelde me dat toch ietsje anders voor!) Ondertussen bleef de telefoon maar rinkelen, doch enkel beroepshalve!   Rond 16 u. kreeg ik een ware mare! De zoon van één van onze dokters had zich vannacht te pletter gereden..amper 20, en enig kind.  Daar sta je dan, je verwacht een nieuw leven en krijgt het einde van een ander!! Rond 16u30 keerde ik huiswaarts…Totaal van de hand geslagen en toch nog steeds wachtend op die kleine spruit!  Het is nu bijna 22 u. en nog geen nieuws!! Deju! Is er dan een God?


22:06 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat erg om dat mee te maken. Het is ook zo tegenstrijdig en in dat soort momenten kun je, je inderdaad afvragen of er wel een God is en waarom hij dit dan laat gebeuren.
Sterkte

Gepost door: Purplerose | 23-09-05

De commentaren zijn gesloten.