28-05-05

Familie

Neen, ik ga het nu niet hebben over die supergeweldigfantastischgoede soap, hoewel ik moet bekennen dat ik die in de beginperiode, zowat dertig jaar geleden zeker, ook wel eens waagde te volgen..mijn oprechte excuses hiervoor!

Neen, ik heb het over echte familie.. Ik weet niet hoe dat bij een ander is maar bij ons is het intriest! Mijn moedertje (ja, ze is klein geworden!) telt volgende maand 85 lentes. Mooi , nietwaar? Naar gewoonte zal ze dan nogmaals naar haar geldbeugel scharrelen en ons trakteren op een etentje, alleen de laatste drie jaar is ze genoodzaakt deze " gezellige aangelegenheid" te spreiden over twee dagen. Er is een kloof ontstaan tussen twee van haar kinderen…

Het rare is, wij zijn altijd heel aanhankelijk geweest, wij, de kinderen onderling. We waren elkaars bondgenoten. We gingen voor elkaar door een vuur. Mijn broers waren onze chaperons toe mijn zus en ik voor ’t eerst een stapje in de wereld mochten zetten. Hun vrienden en kennissen waren gewaarschuwd "Van onze zussen blijven jullie af, daar wordt niet mee gesold!" (wat ik eerlijk gezegd niet altijd even prettig vond!)

Veel later, toen we elk onze eigen kroost hadden, trokken we gezamenlijk met onze peuters naar de Zoo, Bobejaanland, Walibi…In de zomer genoten we tijdens de weekends van gezellige barbequemiddagen…wij," de groten" tatterden en giechelden honderduit achter een lekker glaasje (en meerdere) witte wijn, terwijl onze spruiten het zwembadje alle eer aandeden en slechts voor het nodige ijsje, colake of één of ander dringend boodschapje het waterparadijs verlieten. Ettelijke jaren trokken wij allen te gaar op reis. Tijdens één van die reizen hebben wij een kort amateursfilmpje gemaakt…de video ligt in mijn kast…ik waag het niet er nog naar te kijken. Hij dateert van de zomer 1976. Op de "filmvoorstelling" kreeg ieder zijn prijs. Zelfs Coltrui, die op dat moment overduidelijk in mijn bolle buik zat, kreeg de oscar van het"meest verborgen talent"

Naarmate onze kinderen groter werden, gingen onze interesses uit naar andere dingen..Zo waren er dan weer de maandelijkse degustatieavonden ..telkens de laatste vrijdagavond van de maand. Ik wil hier nu niet pretentieus klinken, het degusteren op zich was nu niet bepaald het belangrijkste. Het was het uitbundig dansfeest achteraf waar het hem om te doen was.

Welnu, aan al dat brassen is een eind gekomen. Even had ik nog gedacht dat het allemaal wel op zijn pootjes zou terecht komen. Van dat bloed dat kruipt enz…doch..er is blijkbaar iets geknakt!






15:49 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

bij mij zal dat spijtig genoeg nooit lukken om met de zus zo plezante dingen te doen .s

Gepost door: Anne | 30-05-05

oei, voor alle duidelijkheid IK zit er echt voor niets tussen!..'t zijn mijn zus en één van mijn broers..

Gepost door: chinezeke | 30-05-05

jammer zo is er in elke famillie wel een klein kinkje in de kabel denk ik...maar het is inderdaad jammer.

Gepost door: zuchtje | 30-05-05

:-( Altijd jammer als het zo moet lopen... helaas, ik denk dat het meer voorkomt dan we denken...

Gepost door: kaatje | 31-05-05

Hm ik kan met alledrie mijn zussen goed opschieten, en (gelukkig) ook met mijn schoonbroers. Maar mijn 2de zus is zelfs mijn beste vriendin. wij schelen maar 1 jaar en doen heel veel dingen samen, onder andere op vakantie gaan elk jaar. Al sinds we klein waren is zij de persoon waar ik het dichtste bijsta en ik zou haar echt niet kunnen missen.

Gepost door: AV | 31-05-05

Dat is echt wel spijtig, maar het komt, denk ik, in bijna iedere familie spijtig genoeg voor..

Gepost door: Tinkerbell | 02-06-05

De commentaren zijn gesloten.