07-05-05

Het Heilig Graf

Op zevenjarige leeftijd mocht ik m’n grote zus van twaalf vergezellen naar het internaat. Ik was de jongste onder de internen..en neen, dat was niet omdat ik een zogezegd onhandelbaar kindje was, ben het misschien wel juist daardoor geworden..de kip en het ei, hé..

Het internaat dus! "Het Heilig Graf" had zijn naam niet echt gestolen…Om de drie weken mocht ik nestwaarts. M’n mamaatje kwam me trouwbewust elke zondag opzoeken tijdens de "bezoekuren".(ruikt een beetje naar de gevangenissen en klinieken, vinden jullie niet?? Doch ik was van niets beschuldigd…en ziek was ik allesbehalve!) van 14 u tot 16u…..Kort was het, inderdaad..maar ja om 17 u wachtten "De Vespers" ons op. De Vespers, naar hetgeen ik me daarvan herinner was dat een soort van zondagse ontspanning voor de nonnen.. Ze mochten daar eens ferm stoom aflaten m.a.w. een half uur lang (was inderdaad lang!) uit volle borst hun frustraties wegzingen!

Papaatje liet het meestal afweten, die zakte liever af naar z’n zondagse voetbalmatch! (fervente Beerschot-supporter, trouwens).

Het internaat…

Onze slaapzaal bestond uit rijen chambrettekes..zo’n 60-tal per zaal. M’n zus zag ik zelden of nooit..zij was immers gesorteerd bij het middelbaar..in zaal 3 dus! We leken wel jodinnen in de tijd van Hitler!

Mijn chambrette, een houten barakje zeg maar, zonder zoldering wel te verstaan! Handig vond ik dat..ik hoefde enkel mijn bedje op te klauteren en wanneer ik dan stevig op mijn teentjes stond kon ik met rode wangetjes mijn lotgenootjes gadeslaan. Ik ga niet verder uitwijden over wat ik toen precies te zien ( en te horen ) kreeg, maar er waren dingen bij die ik pas enkele jaren later kon begrijpen. Dat dit nu niet bepaald de bedoeling was van deze dakloze toestand, heeft Rozijn ( sorry, maar ik ken enkel nog de bijnaam van deze rimpelige non) me, betrapt zijnde, met hand en tand proberen uitleggen. Mijn ouders werden prompt op de hoogte gebracht…Neen, de echte reden was wellicht: het gebruik van de pillamp te verhinderen..en eigenlijk hadden ze gelijk, nietwaar ?.0.stel je voor dat ik daar ’s nachts in mijn bedje naar mijn Jommekesboeken zat te gluren..het zou inderdaad onverantwoord geweest zijn..Alsof ze ons door de deur niet konden gadeslaan..van heinde en verre kon je zien of we rechtstonden, zaten of hurkten..want ja, er was ook nog "de pispot"! Om 6u 30 werden we liefdevol gewekt door het ijskoude geklepel van één of andere bel! Eén minuut kregen we, één minuut exact , ruim de tijd om met ons slaapkopje onze sloefjes en peignoireke bijeen te scharrelen om daarna aan ons voordeurtje te staan met ons stinkend potje tussen beide handjes. Terug die schrille klank…tijd om allen in de pas met kabbelend onding toiletwaarts de ellenlange gang door te strompelen om deze te ledigen. Ik hoef jullie niet te vertellen zeker dat ik mijn reservoireke regelmatig ’s nachts stiekem in mijn lavabootje lichter maakte. Vervolgens was het wassen geblazen, uiteraard klappertandend want van warm water was geen sprake..en zo’ n grote zaal verwarmen was ook niet niks!..of hadden ze weeral bijbedoelingen met dat koude water? Om 7u werden we in de kapel verwacht, teneinde Onze Lieve Heer te kunnen bedanken voor deze, weeral, prachtige dag! Met knorrende magen stonden we nogmaals in de rij… om Jezeke tot ons te kunnen nemen… 7u45… ontbijt, eindelijk, want die hostie kon echt onze honger niet stillen. Drie sneetjes wit brood en een driehoekje smeerkaas van de goedkoopste soort. Op elke "kloostertafel" stond een kan warme melk, een kan lichtbruin brouwsel en een grote pot confituur… begrijpelijk, want met dat kaasje kreeg ik echt mijn bokes niet gesmeerd. Dan kwam het ergste! Het contact met de externen… de buitenwereld. Ze roken naar gezelligheid, naar spek met eieren, naar rijstpap. Ze hadden ’s morgens nog een lekkere knuffel gekregen van hun mamaatje… ze hadden gisterenavond nog naar een leuk tv-programmaatje gekeken. Gelukkig vloog m’n grote zus het jaar daarop buiten, en ik, geluksvogel, ik mocht mee! Nu eerlijk.. de tijden zijn veranderd.. ook dat heb ik ervaren, want in de 2 laatste jaren van mijn humaniora werd ik terug verplicht op internaat te gaan.. en dat, beste mensen, waren de tofste schooljaren van m’n leven. Maar dat is voor een andere keer.



19:57 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

ons mama kan daar ook zo over vertellen... Moet verschrikkelijk geweest zijn :s

Gepost door: Anne | 07-05-05

* En ik die dacht dat mijn herinneringen verschrikkingen waren...

Gepost door: kaatje | 07-05-05

kben benieuwd naar de volgende vertelling!

Gepost door: Tinkerbell | 08-05-05

* Wij mochten alleen op woensdag onder de douche. Behalve als we gingen zwemmen dan geen douche.

Maar het was wel beter dan in uwen tijd. Om de drie weken naar huis!!Dat zou nu toch echt nietmeer kunnen.

Gepost door: Eva | 08-05-05

De commentaren zijn gesloten.