18-04-05

heimwee

Het is een tijdje geleden. Ons pcke thuis heeft de geest gelaten. Begrijpelijk , aangezien deze zich dag in dag uit in de stal van Kakkenest bevindt. Kakkenest is 19 en leidt een luxeleventje, alleen begrijpt ie dat zelf  nog niet goed. Ik daarentegen, was amper 21 toen ik het ouderlijke nest uitvloog. (ook letterlijk) Ik had weer eens de verkeerde keuze gemaakt. Mijn vorig vriendje studeerde voor arts, wat uiteraard in goede aarde viel bij mijn papaatje. Alleen bleek dat vriendje er nog andere vriendinnekes op na te houden, wat ik op zich niet erg vond (wat een domme geit was ik feitelijk?) want hij zag mij toch ook graag…Mijn papaatje had hem sneller door en zette hem prompt aan de deur . Plots mocht ik uit zonder mijn chaperonnen (mijn oudere broers) en ja zo ben ik op een avond tegen mijn ventje gebotst. Alleen deze had geen diplommeke en was tot overmaat van ramp werkzaam in de horecasector! Het afgrijzen van vader en moeder was enorm. Weer moest ik “hem” vergeten…doch , deze keer mochten ze van mij den hoogsten boom in!! Dit gezegd zijnde zullen jullie mijn vroege nestvlucht wel begrijpen zeker? Via via huurde ik een tweede verdiepje in hartje Antwerpen, op een boogscheut van mijn werk. Voor slechts 2000 oude Belgische franken kreeg ik een waar nestje, volledig bemeubeld en zelfs voorzien van het nodige huisgerief. Het duurde uiteraard niet lang voor mijn ventje bij me introk. Het was hun eigen schuld dan maar dat ik nu “in zonde” leefde…of zoals m’n vader me later toesnauwde “Heb gehoord dat jij samenhokt!”. Mijn huisbaas, veertien jaar ouder dan ik en vrijgezel, heeft zich over mij ontfermd. Hij leerde me koken , wat wel degelijk nodig was aangezien ik de petatjes afgoot wanneer ze op kookpunt kwamen en ik de spaghetti in koud water dompelde met het gevolg dat m’n ventje en ik als twee ouwe koeien zaten te chewinggummen aan tafel ..niet dat dat zo erg was….de wijn was wel lekker en deed ons stellig in bed belanden .Dit even terzijde (waar is den tijd?!) hij leerde me ook strijken en met stokjes eten, waarvoor ik hem tot op de dag van vandaag nog steeds dankbaar ben.

Ons nestje was echt een  nestje..Een oud bed, een oude TV, een oude lampadaire..toch het was er knus…onze bar was steevast goed gevuld….champagnekurken pleegden wel eens te blijven liggen in één of ander hoekje..who cares?..Aznavour zong van ’s middags tot in de vroege uurtjes…Tuurlijk was het niet elke dag rozengeur en maneschijn..er werd ook met de regelmaat van de klok geruzied, getierd en met de deuren geslaan! We hadden geen nagel om aan ons…”*” te krabben, maar we hadden elkaar en dat was genoeg…Echt, ik zou voor geen geld ter wereld met Kakkenest willen ruilen..



14:59 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Geluk zit vaak in kleine hoekjes he ..
het hoeft niet altijd nieuw en blinkend te zijn
Vaak zijn de gelukkigste momenten in iemands herinnering
die momenten waarop je het eigenlijk niet te breed had
en misschien juist daardoor zo kon genieten van kleine dingen ...
liefs,

Gepost door: Free my Soul | 18-04-05

. Je hebt een stokje van me gekregen, ga vlug kijken naar mijn blog en doe mee...

Gepost door: suzyQ | 19-04-05

Ieder tzijne... Awel moeder, kzou mijn "luxeleventje" toch nie willen ruilen voor die goeie oude tijden die gij en ons vader hebben beleefd... dus, ieder zijn ding e =-)

Gepost door: Bariho alias de derde zoon(de welbesproken kakkenest) | 25-04-05

De commentaren zijn gesloten.