08-03-05

apetrots

Waar is den tijd? We waren met z'n vieren..eerst twee jongens, later twee meisjes..Een mooi, gelukkig gezinnetje. En God zag dat het goed was, vader was apetrots!
Dan kwam de tijd dat die kleine engeltjes groter werden en de middelbare school wenkte.
De oudste had leerproblemen maar moest en zou de humaniora volgen..met de nodige gevolgen vandien...
De tweede was "clever" maar deugde langs geen kanten (nu trouwens nog niet!)..met de nodige gevolgen vandien...
De derde, van 't vrouwelijk geslacht en bovendien knap, hoefde alleen maar mooi te wezen en voor het huishouden te kunnen zorgen. Zij zou wel ne vent met een diplommeke aan de haak te slaan en haar broodje was gebakken.(hij heeft nog gelijk gekregen ook!)
En dan was ik er nog (jaja, het kakkenestje), ook van 't vrouwelijk geslacht maar dat was me (spijtig genoeg!) niet zo direct aan te zien...dus dat van dat aan de haak slaan lag bij mij niet zo voor de hand. Dus was het mss beter dat ik zelf mijn diploma zou versieren, en ja, ook ik mocht naar de oude humaniora. Mijn probleem: ik was maar een beetje clever en uiterst koppig..met de nodige gevolgen vandien...
Nooit vergeet ik die "zalige" zaterdagen waarop we ons rapport kregen!
Op de bus huiswaarts (we hadden er al een stuk of drie laten passeren)was het muisstil (voor ons toch)..ieder zat verzonken in gedachten..nog 4 haltes, nog 3..2..verdomme we moeten eraf!
Kwaad waren we op elkaar..kon er nu eens genenene een deftig rapport te voorschijn toveren? (ik heb dat wel eens geprobeerd met mijn wijsvingerke, resultaat: een gat in mijn blad!)
De moed zonk me in de (natte) schoenen..vader stond met de (joekende) vuisten in de zij, op het midden van de straat op de uitkijk,hopend toch één lachendgezichtje te bespeuren. (hij moest toch beter weten!)
Alle drie de kop tussen de schouders, klamme handjes en een hartje dat bonsde maar op de verkeerde plaats!
Wie eerst???
Moeder stond te beven boven de friteuse..ook dat nog..wie bakt nu frieten op rapportdag?
Zonde was het..die fijne, goudbruine staafjes te zien bengelen in de brillantine (of was't boter?) van mijn broer!
Ook de spafles was niet meer veilig, dreigend hing die boven onze hoofden. (in mijn glas zag het er ook niet zo fris uit..vader dierf nogal een te spugen terwijl ie tierde)
Den entrcôte bleef onaangeroerd!(wat onze scheper dan weer geweldig leek te appreciêren)
Waar is den tijd dat vader apetrots was....
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage




20:26 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ff komen vertellen da'k verhuisd ben: moppie.skynetblogs.be

Gepost door: steffie | 08-03-05

Yep dat herken ik. Bij ons was wel niet vader, maar moeder de "toorn gods". Wij waren euh zijn trouwens ook met 4 ;-)

Gepost door: AV | 10-03-05

dat waren zalige dagen... het ging zo slecht, en dan smokkelde de mama ons 's avonds het huis uit en bracht ons naar het plaatselijke jeugdhuis met de opdracht: zeker om 2h thuis, want de puntjes waren aan de mindere kant... :D

Gepost door: steffie | 10-03-05

De commentaren zijn gesloten.