06-03-05

nostalgie

Terwijl kleine Coltrui op mijn schoot met volle teugen geniet van "Tik Tak" en "Bomba" dwalen mijn gedachten naar mijn Bobonneke. Mijn zus en ik hebben daar enkele weekends doorgebracht. Mijn grootouders, langs moeders kant, bewoonden een boerderijtje in Wachtebeke. Enkele koeien, waaronder Stella en Bella, een hoop kiekens en enkele uitgebreide weiden.
's Ochtends werden we gewekt door de huishaan. Na een kattenwasje aan de waterpomp, rilden we keukenwaarts. De geur van verse warme melk - recht van de koe dus - kwam ons tegemoet. Deze werd in die tijd opgediend in vazen..allé, gezien door mijn spleetjes toch! Daar zaten wij, twee kleine dreumessen aan een ellenlange keukentafel. Met grote ogen, vol verbazing,
staarden we naar ons Bobonneke die een groot broodmes tevoorschijn toverde uit de tafellade.
Met datzelfde ding maakte ze een groot kruis over haar zelfgebakken ronde brood. Speciaal voor ons sneed ze "soldaatjes", je weet wel, die reepjes die wij nog plegen te snijden om in ons zacht gekookt eitje te soppen. Ze besmeurde ze met gezouten boter en belegde ze met reepjes gedroogde ham!!! Mannekes, DIE ham maken ze hedendaags niet meer..Zij maakten ze zelf, droogden ze boven de kolenstoof, waarna ze ze inwikkelde in van die rood-witte geruitte handdoeken. Deze ham was doorregen met speklaagjes..om je vingers af te likken..geen sprake van PCB's in die tijd..puur natuur van de mama van Bella en Stella!
Na het ontbijt trokken we, beladen met grote, lege manden, kiekenkotwaarts..eitjes rapen!
Nooit vergeet ik die keer toen wij tot onze grote verbazing een verdwaald loeiend kalf aantroffen in datzelfde kiekenkot!! Gillend, uiteraard met een lege korf in de handjes, hebben we de beentjes onder ons lijfje gelopen recht in de armen van Bobonneke.
Na het middagmaal kregen we elk een reep witte chocola in de handjes gestopt met de woorden: " Bobonne en Bompa gaan nu wat rusten, gaan jullie jullie chocola in de wei opsnoepen..tot binnen een uurtje!" Aangezien wij een goede opvoeding genoten, bleven we een uurtje weg..hoewel ik nu mijn bedenkingen heb over hun "dutje"..tot daar aan toe..gezien mijn leeftijd begrijp ik ze nu wel. Doch ik blijf erbij, welk kind kan een uurtje zoet blijven met één enkel reepje chocola..en dan nog witte!!! Wij hebben de koeien zien kauwen, herkauwen..horen loeien..hun staart zien verheffen, meermaals zelfs..doch na één uurtje hielden we het voor bekeken en trokken terug naar de boerderij!
Bompa - was heel de morgen bezig geweest op het veld en zag ons voor het eerst die dag -  zat al te wachten met zijn koffiemolen op zijn billen.."Kom, Chinezeke, ge moogt er nog is aan draaien!" Met de tong uit de mond draaide ik uit volle borst aan dat haperende ding..de geur van die versgemalen koffiebonen deed me zwijmelen..Bobonneke zat glimlachend sokken te stoppen.
Wat er in de namiddag en 's avonds gebeurde herinner ik me nier zo direct...ik weet wel zeker dat ik 's avonds acrobatische toeren moest uithalen om in de bedstee te geraken..zo hoog..om daarna in een diepe put te belanden. "Slaapwel, zusje!".." Sshht, zus!"
Ik wist het zeker, morgen is ons haantje er weer om ons wakker te kukkelekuen.. Zalig toch?
Ik hoop dat kleine Coltrui later ook zo aan mij denkt..hoewel! Deze moderne tijden!!!

21:08 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

goed verhaal hallo chinezeke, je hebt een uiterst sober blog, maar de inhoud verhoudt zich gelukkig recht evenredig met de vorm, je hebt een interessant verhaal, graag meer van deze teksten.

Gepost door: omar vanca | 06-03-05

..... Die goeie ouwe tijd, ik mis hem, de natuur , het ongedwongene de rust en de sfeer kortom alles. Mooi geschreven!

Gepost door: zuchtje | 07-03-05

Bob Dylan ... zong het al: the times, they are changing ..
wat blijft is de herinnering aan een mooi moment!

Gepost door: Free my Soul | 07-03-05

mijn neef heeft me ook zo verhalen verteld. Spijtig genoeg was ik te klein om het te beseffen... Alleen weet ik nog dat de hond altijd mijn crèmeke stal :'(

Gepost door: steffie | 07-03-05

De commentaren zijn gesloten.