28-01-05

Afgang!

Zuchtjes olijke verhaaltje over luizen riep ook bij mij herinneringen op. Hierbij, dankoewel zuchtje, je bracht me op een ideetje. Op een zonnige lentedag stapte ik fier de kinderkapperszaak binnen. Reden van mijn trots was dat kleine hummeltje, dat mooi bazeke met zijn bruin velleke, grote blauwe kijkers en arischblonde krullenkop dat ik aan de hand had en waarvan ik natuurlijk de mama was. Bewonderende blikken achtervolgden me om mijn gezelschap. Ik nam plaats op de bezoekersstoel... Mijn klein venteke werd meegeleid naar de wastafel. In de zwoele vochtige ruimte, het gezellige getater, het gebruis van lopend water, het gezoem van enkele föhners... zakte ik weg in een of ander roddelblaadje. Prinses Diana had een lover... en oh! Koen Wauters had ook... geen achtergrondgeluiden meer. Argwanend sloeg ik één oog op richting kappersstoelen. Ik vond het vreemd... Het meisje dat mijn zoontje behoorde te knippen stond met de mond open aan zijn lokken te plukken... Ze ging haar baas halen... Nu stonden ze met twee open monden te gapen! Fluisterend riepen ze er nog een derde bij. Dit was niet normaal meer. Verdorie, wat gebeurde er? Vallen zijn krulletjes uit?! Voor mij verscheen het beeld van een kale knikker(Willem, moest je dit lezen, ik heb helemaal niks tegen jou, maar op tienjarige leeftijd?). Figaro stapte in mijn richting. Iedereen hield hem en zijn doel in de gaten. Aangezien links noch rechts iemand naast mij gezeten was, zakte ik langzaamaan in mijn diepe stoeltje. Kanker?! Het engeltje op mijn rechter schouder fluisterde me toe: "We zitten wel bij de kapper hé! Niet bij de dokter!!". Ik kwam een beetje tot rust. Dit keer had hij eens gelijk! "Mevrouwtje, er is een probleempje!" Het verkleinwoord stelde me rustiger, toch vroeg ik: " Wat dan? Wat is er?! Zeg het dan!". "Rustig Mevrouwtje,..." -die gast was maf, zou hij rustig blijven als ie te horen kreeg dat zijn zoon kanker heeft - "...we vermoeden dat uw zoontje luizen heeft en je moet begrijpen dat we ons materiaal daar niet aan kunnen blootstellen! We zouden alles moeten gaan steriliseren en dat kunnen we nu echt niet maken!". Ergens leek ie toch nog op één of andere dokter! Luizen! Waarom had ik nooit iets gemerkt? Veel minder fier ben ik buitengestapt met een nat krullenbolletje aan de hand. "Zoontje, waarom heb je me niet verteld dat je luisjes hebt?". "Maar mama, ik heb geen luisjes. Alleen veel jeuk.". Op naar de apotheker om heerlijke luizenshampoo en de lakens werden prompt in de machine gestoken. Niet fraai van mij, maar zijn haartjes waren toch gewassen... Gratis! Hopelijk zaten er geen neetjes meer in de pompbak!

20:31 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ach Luisje wie krijgt ze wel niet als kind.
Ik zie dat je de prentjes molen gevonden hebt ;-)

Gepost door: Lain | 29-01-05

luisjes... Zoveel beter dan de buikgriep die er nu in haar lijfke zit,ze blijft er bij geef mij maar luisjes. En god als ik ze zo ziek zie denk ik ja luisjes hebben is beter ;-)

Gepost door: zuchtje | 29-01-05

De commentaren zijn gesloten.