25-01-05

culinair genot

Ik had het voorspeld... en 't was niet anders! Ten einde niet in herhaling te vallen, zal ik hier maar wat  lullen over het fantastische buffet dat we voorgeschoteld kregen. HONGER! Het entreetje omvatte een plakje pâté - ook foie gras genoemd, alleen had deze er eventjes naast mogen liggen - drie droge beschuitjes (hoera!) en een toefje groen (het oog lust ook wat!). Mijn prachtig figuurtje en die arme diertjes indachtig, gooide ik prompt mijn sneetje (pâté wel te verstaan) op het bord van mijn buurman. Glunderend hoopte ik stiekem dat zijn lever hetzelfde lot zou beschoren zijn. Ik heb trouwens zo'n duister vermoeden dat die veelvraat het niet zozeer op mijn gezelschap, dan wel op mijn kieskeurigheid qua eten gemunt heeft. Vorig jaar had ie ook plaatsgenomen naast mij en was erin geslaagd op twee minuten tijd zijn én mijn scampi's te vermorzelen met pel en al! Zijn olleke zal 's anderendaags ook wel open gelegen hebben *gniffel, goed zo*. Ik zei hem vertrouwelijk dat ik die middag mijn ventje verteld had dat ik hoopte dat ik deze keer eens niet naast hem zou moeten zitten... en kijk, nu zat ik toch naast hem! Hij bulderde, bakkes wagenwijd open. Mijn lege maag begon te protesteren toen ik een glimp opving van restjes ingewanden tussen zijn kiezen, en erger nog, tegen zijn huig plakte nog een plukje groen toefsel! Tijd om een ander slachtoffer te vinden die mijn plaats zou innemen. Debielen à volonté... dus rap gevonden. Ik nam mijn glaasje zoete lauwe witte wijn - moest mijn levertje toch ook geruststellen - en wisselde van tafeltje. Dit gezelschap was blijkbaar verheugd met mijn toetreden en al leuk op weg om een spelletje onder tafel te spelen. HONGER! Met de allure van Hollandse koeien ploften de diensters het tussengerecht voor de neus. Ik kon mijn ogen niet geloven, mijn oren begonnen te groeien bij het aanzien van zoveel rauwkost! Surprise! Er lagen vier dikke St.-Jacobsschelpen tussen. Mijn vork mikte onmiddellijk in al dat fraais. Hier heb je dan het moment waarop ik naar buiten spurtte. De katten van de buurt likkebaarden er nog van! Enkele minuten later, na mijn make-up terug "up -gemaked" te hebben, vervoegde ik me terug bij mijn gezelschap, dat uiteraard al zat te trappelen van ongeduld!..HONGER!..die coquille had zelfs mijn ontbijt meegesleurd! Brood..brood..daar kunnen ze nu toch echt niks verkeerd mee doen. "Juffrouwtje, heb je toevallig nog van dat heerlijk lookbrood ?"- smile - dat deed het em.."Tuuuuuuuuuuuurlijk mefrouwtje, komt voor elkaar hool" De schat! Tegen dat het hoofdgerecht aan de orde kwam zal ik al wel duchtig uit mijn bek geroken hebben..hoewel het viel op, er werd veel lookbrood gegeten, dus 't stonk alom.Daar waren ze weer..de uiers wiebelden, ze schenen zelfs te herkauwen..zouden zij ook??.."Astublieeeef, geniet ervan!", giechelden ze. Ze wisten wel beter, vandaar hun gegiechel!Ik wil jullie hetvolgende tafereeltje besparen..alleen wil ik jullie best vertellen dat mijn woeffies mij uiterst goed gezind waren bij mijn thuiskomst!..en ik vrees dat ze in het restaurant hun nu nog rot aan het zoeken zijn naar een aantal mooie serviëtten! Eén ding toch, ik heb me reuze geamuseerd.beentjes en de rest gestrekt, in de gordijnen en balken gehangen, allerlei liefdesverklaringen genegeerd - als ze zat zijn, ze zijn allemaal hetzelfde! Op naar volgend jaar!!

23:38 Gepost door Chinezeke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Appeteit Klinkt allemaal ni beister appeteitelijk ...
Maar zolang ge maar fun gehad hebt

Gepost door: Lain | 26-01-05

. Was het dit jaar weer in frituur 'de vettigen bierworst'? =o)

Gepost door: Coltrui | 26-01-05

als ik jou logje lees.... Heb ik het inderdaad allemaal op een rijtje ;-) vette knipoog

Gepost door: zuchtje | 27-01-05

frozen at sea geblancheerde st jacobsschelp :rendeert
geen verlies bij dooien en weinig verlies bij koken
zonder koraal
behoudt smaak daar frozen na blanchering op zee binnen 5 min na vangst

Gepost door: J Van Luchene | 23-06-05

De commentaren zijn gesloten.